دیوانه ای که درد دیوانه ای که مرد
با اشکهای داغ ،  لبخند های سرد
شاید شبیه تو ، شاید شبیه من
دربین رنگها دنبال غم نگرد
این بوم پشت هم ماهی میاورد
دریای نقره ای ، ماهی سیاه زرد

 بر آبرنگ تو یا شعرهای من
دردی نشسته است دردی شبیه گرد
یک لحظه یک نفس چشمان خود ببند
حالا بخند بر قانون تخته نرد

 اینجا بهشت شد با خنده طعم سیب
مسجد سر علیست وقتی که سجده کرد
حالا دگر دمی چشمت که باز شد
فزت وربک و اکنون شبیه مرد
با یا علی مدد  در کعبه ی دلت
زهرای معجزه پیروز در نبرد

شعر از دوست عزیزم مهدی مدرسی